FM, Tijdschrift over Filantropie & Bestuur

Civil Society Congres:
Civil Den Stichting Max
11-06-2009
Auteur: Marjan Smeitink

Groot succes: de Civil Den sessies waar dappere goeddoeners een pitch hielden voor kritische investeerders. Nummer 1: Stichting Max.

Mooie formule: de Civil Den, gemodelleerd naar het tv-programma Dragon's Den, waarin startende ondernemers hun product en bedrijf ‘verkopen' aan een team kritische investeerders, die vervolgens al dan niet gaan investeren.
Datzelfde gebeurde in twee drukbezochte Civil Den sessies. De kritische jury bestond uit Milou Halbesma (Turing Foundation), Jos Verhoeven (Start Foundation) en Marcel Beerthuizen (SOS-Kinderdorpen).

Max: microsanitatie op dorpsniveau
In de eerste sessie werd Stichting Max gepresenteerd. Aansprekende missie: Schoon water voor ieder kind. Strak verhaal: kleinschalige sanitatieprojecten in Bangladesh waarbij latrines, drinkwaterputten en voorlichting heel effectief blijken om kindersterfte te voorkomen. Sterke marketing met ondermeer een ‘waterput op naam'. Mooie, ontroerende achtergrond: na overlijden van babyzoontje Max besloten de ouders hun verdriet in positieve actie om te zetten en zo kindersterfte te helpen beperken. Initiatiefnemer Steven Le Poole schetste Stichting Max als ‘tussen tafellaken en servet. Hoe gaan we nu verder?'

Unicef de loef afsteken
De sympathie voor Max en het echtpaar le Poole was groot, maar toch rezen al meteen veel vragen. Wat is nu precies de doelstelling van Max?
Le Poole: ‘We ontvangen nu geld uit de pot Particuliere Initiatieven van de grote ontwikkelingsclubs. Maar we willen nog veel meer groeien. We zijn succesvol, dus waarom onze formule niet uitbreiden?' Volgens Le Poole kan de formule makkelijk opgeschaald worden, maar ook eventueel overgenomen door Unicef of Cordaid.
Het forum en de zaal maakten het Le Poole niet makkelijk. Waarom zo'n dubbele ambitie: groeien, maar tegelijkertijd ook: meer invloed bij grote ontwikkelingsclubs?
Een toehoorder: ‘Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat jullie Unicef een lekker poepie willen laten ruiken.'
Dat bleek raak. Le Poole: ‘Grote clubs denken slecht na over rendement. Ze maken het te complex. Ik heb soms het gevoel dat ze van gekkigheid niet weten wat ze met hun geld moeten doen. Als we zo'n grote club kunnen provoceren om het op onze, simpele, manier te doen, vinden we dat óók prima.'

Klassiek dilemma
Ook de organisatie van de eventuele groei riep vragen op. ‘Jullie willen groeien, maar steeds zelf aan het stuur blijven zitten. Dat is onmogelijk.'
Ook de claim dat er ‘geen overheadkosten' zijn bij Max, vond geen genade. ‘Onprofessioneel, en straks niet meer vol te houden.'
Max staat voor een klassiek dilemma, volgens de jury: ‘Iets gaat goed, en wat dan?'
De zaal bleek, met enige reserve, toch voor een deel wel bereid in Max te investeren. ‘Ik vind hem sterk overkomen. Ze doen dit prima, ook al zijn de ambities dubbel.'
En: ‘Laat ze vooral klein blijven, dan doen ze een prima job.' Maar iedereen hield zijn hart vast als Max echt flink zou gaan groeien. ‘Misschien moeten ze denken aan organisatie-cellen, zoals ooit bij Origin.' ‘Grote kans dat ze ten onder gaan aan hun eigen succes.'
Le Poole incasseerde professioneel. ‘I'm still confused, but at a higher level.'
Op de website was een dag later al te lezen dat ‘Max veel zinnige kritiek had gekregen, waarmee we de komende tijd aan de slag gaan.'

Zie ook: www.stichtingmax.nl

terug naar index

print dit artikel | verstuur dit artikel